Liczenie kart w blackjacku

Liczenie kart w blackjacku jest rodzajem strategii polegającej na założeniu, że gdy do rozdania pozostaje więcej kart wysokich niż niskich, matematyczna przewaga w grze jest chwilowo po stronie gracza, a nie kasyna. Doświadczony gracz potrafi rozpoznać tę sytuację poprzez ciągłe obserwowanie stosunku liczby kart wysokich do kart niskich. Gracz wykorzystuje ten moment poprzez znaczne podniesienie wysokości swoich stawek. W wypadku, gdy stosunek kart wysokich i niskich jest równy lub do rozdania pozostaje stosunkowo więcej kart niskich niż wysokich (tj. gdy matematyczna przewaga w grze jest po stronie kasyna) - gracz stawia tylko minimalne stawki.W ten sposób, w dłuższym okresie, wygrane gracza będą wyższe niż przegrane, dając graczowi statystyczną przewagę nad kasynem.

Metoda Hi-Lo

Metoda liczenia kart Hi-Lo (lub "High-Low") jest najbardziej popularną wersją liczenia kart. Opisana początkowo w książce Beat the Dealer : A Winning Strategy for the Game of Twenty-One przez dr. Edwarda Thorpa, została później udoskonalona przez innych autorów, m.in. przez Stanforda Wonga w "BlackJack Secrets". Gracz używający tego systemu obserwuje zmiany stosunku kart wysokich do niskich poprzez przypisanie dodatkowej wartości do kart:

• karty 2,3,4,5,6 mają wartość +1
• karty 7,8,9 mają wartość 0
• karty 10, J (walet), Q (dama), K (król), A (as) mają wartość (-1)

W ten sposób gracz otrzymuje tzw. wartość bieżącą. Oznacza to, że gdy wartość bieżąca jest wyższa niż 0, do rozdania pozostaje stosunkowo więcej kart wysokich niż niskich. Gdy wartość bieżąca jest mniejsza niż 0, pozostaje więcej kart niskich. Ponieważ najczęściej kasyna używają kilku talii kart (zwykle 4, 6 lub 8), aby obliczyć średni stosunek kart wysokich do niskich w jednej talii, gracz może podzielić wartość bieżącą przez ilość talii pozostałych do rozdania, otrzymując tzw. wartość prawdziwą. Gdy wartość bieżąca jest +6 i do rozdania pozostaje 3 talie kart, wartość prawdziwa jest +2, tj. średnio w talii pozostałych do rozdania jest 2 karty wysokich więcej niż niskich. Metoda ta została zekranizowana w filmie Roberta Luketica pod tytułem "21".

źródło : wikipedia